Waakzaamheid voor Candida auris-schimmel
Recent verschenen er verschillende artikels in de krant over de 'alarmerende' opmars van de Candida auris-schimmel. In België is deze kiem gelukkig nog maar zelden opgedoken. Volgens de cijfers van Sciensano zijn er sinds 2016 in België 14 gevallen gedetecteerd, waarvan 6 gevallen in 2023. Desalniettemin is de opwaartse trend reden tot waakzaamheid. C. auris is namelijk vaak resistent voor één of meer klassen antifungale middelen en kan bij risicopatiënten (voornamelijk in ziekenhuissetting) invasieve schimmelinfecties met hoge mortaliteit veroorzaken.
Wat is Candida auris?
Candida auris behoort tot de familie van de schimmels. Iedereen draagt schimmels bij zich, vaak in de darm, zonder dat je er ziek van wordt. Bij mensen met verminderde afweer kunnen schimmels in het bloed komen en daarmee een ernstige infectie veroorzaken. In de meeste gevallen zijn dit patiënten die al opgenomen zijn in het ziekenhuis. C. auris is voor het eerst ontdekt in 2009 en lijkt zich in de laatste 15 jaar wereldwijd te verspreiden. Deze schimmel is ongevoelig voor veel geneesmiddelen.
Hoe gebeurt besmetting?
C. auris loop je niet zomaar op, maar verspreidt zich vooral in ziekenhuizen en verpleeghuizen. Verspreiding kan plaatsvinden via besmetting van de handen, met besmette oppervlakken of medische apparatuur. In tegenstelling tot de meeste soorten schimmels kan C. auris namelijk overleven buiten het lichaam. De meeste mensen worden er niet ziek door. Na besmetting kan je C. auris bij je dragen zonder er last van te hebben.
Welke symptomen horen bij een Candida auris infectie?
Mensen met een gezonde afweer worden over het algemeen niet ziek van C. auris. Zij kunnen de schimmel zelf opruimen. Mensen met een verminderde afweer, bijvoorbeeld na een orgaantransplantatie, kunnen er wél ernstig ziek van worden. De meest voorkomende symptomen van een infectie zijn koorts en koude rillingen. Als de schimmel in de bloedbaan terechtkomt, kan hij levensbedreigend worden.
Hoe wordt de ziekte behandeld?
De diagnose van candidiasis vereist vaak een kweek. MALDI-TOF massaspectrometrie wordt gebruikt voor routine-identificaties van gisten. Voor alle C. auris stammen wordt een gevoeligheidsbepaling uitgevoerd.
Binnenkort komt er een meldingsplicht voor C. auris. Besmettingen met C. auris moeten dan officieel gemeld worden aan het Departement Zorg.
Een besmetting met C. auris wordt behandeld met fungiciden, meestal echinocandinen. Hoe goed die behandeling aanslaat, hangt af van de gezondheidstoestand van de patiënt en het type infectie. Steeds meer stammen blijken echter resistent tegen antischimmelmiddelen, en dus wordt ook massaal ingezet op preventie. Zorgpersoneel kan het risico op verspreiding verkleinen door: goede handhygiëne, correct gebruik van schorten en handschoenen en grondige reiniging en desinfectie van materiaal en ruimtes.
